"Prawo i wolność są

najwięksym skarbem narodu."



     La commune de Wierzchosławice

La municipalité de Wierzchosławice est une destination touristique attrayante à la fois pour le week-end et pour les saisonniers, qui ont appris à connaître les atouts de notre commune. Les touristes venant de la métropole voisine de Tarnów, et les touristes à travers le pays viennent à Wierzchosławice pour visiter notre municipalité et aussi s'y reposer.

La commune est riche en zones forestières propices à la randonnée, le cyclotourisme, les promenades équestres, et la chasse. L'état du gibier comprend cerfs, renards, blaireaux, martres, fouines, rats musqués, des lapins, faisans, perdrix. Ici, c'est également le domaine de l'eau, des étangs, sans oublier la prestigieuse rivière Dunajec, où pendant l'été des milliers de touristes viennent en vacances.

C'est un endroit très fréquenté par les randonneurs pédestres et les cyclotouristes avec un parcours naturel tracé dans la forêt située sur les terres boisées de WIERZCHOSŁAWICE - Dwudniaków (Nadleśnictwo Dabrowa Tarnowska). Le parcours à travers la forêt est long d'environ 3 km. La beauté de la nature environnante et la tranquillité des forêts et des étangs font que la fin de l'automne est remplie à la fois de promeneurs et de cyclistes, sans oublier les ramasseurs de champignons car la forêt en est abondamment pourvue après les pluies de fin d'été.

Pendant la promenade vous pouvez vous arrêter et vous détendre dans des endroits spécialement aménagés le long du parcours. Il y a des bancs et aussi des panneaux d'informations avec des messages spéciaux pour les animaux, les insectes, la forêt, les poissons et les oiseaux associées aux écosystèmes aquatiques. Le parcours chemine aussi à travers les domaines des étangs : étangs Wierzchosławickie où les truites les plus savoureuses cultivées dans la région sont la Wierzchosławickiego Carp.

Les touristes peuvent admirer les paysages spectaculaires, surtout pendant l'été et en automne. Le parcours commence par un portique en bois, haut de 2.5 m, et recouvert de chaume de roseau. Le fléchage est bien documenté et les promeneurs ne peuvent se perdre dans ce vaste domaine forestier.

     Gmina Wierzchosławice

Gmina Wierzchosławice to atrakcyjne miejsce dla turystyki zarówno weekendowej jak i sezonowej, które zdążyli poznać i polubić już nie tylko mieszkańcy naszej gminy, ale również turyści z Tarnowa, okolic naszej gminy oraz z całego kraju - odwiedzający naszą gminę, bądź przyjeżdżający wypocząć do Wierzchosławic.

Gmina jest bogata w tereny leśne sprzyjające spacerom, wycieczkom rowerowym, turystyce (np. konnej) i polowaniom - stan zwierzyny łownej obejmuje sarny, lisy, borsuki, kuny, tchórze, piżmaki, zające, bażanty, kuropatwy. Znajdują się tu również tereny wodne - kąpieliska, gdzie w okresie letnim wypoczywa tysiące turystów.

Bardzo popularnym miejscem spacerów oraz wypoczynku rowerowego jest Ścieżka Przyrodniczo – Leśna znajdująca się na terenach leśnych Wierzchosławic – Dwudniaków (Nadleśnictwo Dąbrowa Tarnowska). Ścieżka liczy ok. 3 km długości, wiedzie przez las a pięknem otaczającej przyrody i leśnym spokojem sprawia, że nawet późną jesienią zapełniona jest zarówno spacerującymi jak i rowerzystami.

W czasie spaceru można się zatrzymać i odpocząć w specjalnie przygotowanych do tego miejscach - przystankach - gdzie oprócz ławek znajdują się specjalne tablice informacyjne dotyczące zwierząt, owadów leśnych, ryb i ptaków związanych z ekosystemami wodnymi. Trasa ścieżki prowadzi również przez tereny wodne - stawy Wierzchosławickie, w których hoduje się najsmaczniejszego w regionie Karpia Wierzchosławickiego.

Turyści mogą podziwiać rewelacyjne krajobrazy - szczególnie w okresie letnim i jesiennym. Ścieżka rozpoczyna się charakterystyczną drewnianą wiatą - bramą, która pokryta jest trzcinową strzechą.

     The commune of Wierzchosławice

The commune of Wierzchosławice is an attractive place for both weekend tourism and season tourism, which not only the locals learnt to appreciate but also tourists from Tarnów, the region and the entire country just visiting our commune or coming to Wierzchosławice to stay for longer.

The commune is rich in forest resources favouring walks, cycling, horse riding and hunting. The state of game resources include: deer, foxes, badgers, martens, polecats, muskrats, hares, pheasants, partridges. There are also water area here - bathing beaches (Wierzchosławice - Dwudniaki), where in summer thousands of tourists find a place for relaxing.

The recreational area of Wierzchosławice - Dwudniaki is also a popular destination for walking and cycling enthusiasts. For several years the Forest Track, located in Wierzchosławice - Dwudniaki forest area (Dabrowa Tarnowska Foresty Commission) has been a popular attraction.

The track is about 3 km long and leads through the forest and its beauty of natural environment and peacefulness attract both cyclists and hikers even until late autumn. While taking a walk you can have a rest at specially prepared for that purpose stops where, apart from benches, you will find information boards about animals, insects, fish and birds related to water ecosystems. The route of the track also leads through the water area - Wierzchosławice fish ponds, the breeding ponds of the most delicious in the Wierzchosławice region carp.

Tourists can enjoy by admiring beautiful outstanding landscapes, especially in summer and autumn. The track begins with a characteristic wooden shed - a thatched gate.

It is also worth mentioning that across the Wierzchosławice commune runs the river Dunajec whose shoreline is very diverse and the waters comprise a huge attraction for fishing lovers. The banks of the river, especially in Ostrów, are also a great attraction for sunbathers, particularly from neighbouring Tarnów, who come here to sunbathe, relax and cool down in the water on hot days.




     Le musée de Vincent Witos

        Biographie de Wincenty Witos

Wicenty Witos : homme politique polonais (Wierzchosławice 21 janvier 1874 - Kraków 31 octobre 1945).

  • Leader du Parti Paysan Polonais (Polskiego Stronnictwa Ludowego : PSL), il est 3 fois premier ministre : 1920-21, 1923, 1926 (coalition Chjeno-Piast).

  • Le gouvernement Witos est renversé par le coup d'état du maréchal Pilsudski en 1926. Il rentre alors dans l'opposition à la Sanacja à la tête du Centrolew (1929 - 1930) et co-fonde le Stronnictwo Ludowe.

  • Il est emprisonné brièvement en 1930 avec d'autres leaders polonais d'opposition. Puis il s'exile en Tchécoslovaquie en 1933 et rentre en Pologne en 1939 où il est de nouveau emprisonné par l'occupant nazi.

  • En février 1945 il rentre à Wierzchosławice puis est arrêté par la police politique russe (NKWD). Malade, il a le temps d'être vice-président du Conseil National Polonais (Krajowa Rada Narodowa) à la fin de la IIe guerre mondiale.

        Maison musée de Wincenty Witos

Musée "Maison de Vincent Witos" est composée de deux parties de la maison familiale où Vincent Witos est né ("Vielle maison") et une ferme construite par Witos lui-meme entre 1905 et 1913 ("nouvelle ferme").

"Vielle maison" - bâtiment de bois, charpente à colombage, chaume à double pente, murs crépis d'argile.

La "nouvelle ferme" est composée d'un bâtiment habitable, de l'écurie, de deux étables et d'une cave situés autour d'une cour rectangulaire. Bâtiments de bois, charpente à colombage, partiellement boisés, avec combles à deux pentes.



     Muzeum Wincentego Witosa

        Biografia Wincentego Witosa

Wincenty Witos (ur. 21 stycznia 1874 w Wierzchosławicach k. Tarnowa, zm. 31 października 1945 w Krakowie) – polski polityk, działacz ruchu ludowego.

  • Od 1895 roku działał w galicyjskim Stronnictwie Ludowym. Od roku 1913 w wyniku rozłamu w Stronictwie ludowym został przywódcą partii politycznej Polskiego Stronnictwa Ludowego Piast. W latach 1908-1914 poseł na Sejm Galicyjski, 1911-1918 poseł do austriackiej Rady Państwa w Wiedniu.

  • W 1918 stał na czele Polskiej Komisji Likwidacyjnej. Poseł na Sejm RP w latach 1920<-1930. Piastował urząd premiera w latach 1920-1921 (rząd Obrony Narodowej), 1923 i 1926 (rządy koalicji Chjeno-Piasta). Pozbawiony urzędu premiera w wyniku przewrotu majowego (12 maja 1926). W latach 1929-1930< jeden z przywódców Centrolewu. Był współzałożycielem (1931) i pełnił funkcję prezesa Rady Naczelnej Stronnictwa Ludowego.

  • Aresztowany w nocy z 9/10 września 1930. Przetrzymywany był w areszcie wojskowym w twierdzy brzeskiej i areszcie śledczym w Grójcu, skąd 27 listopada został wypuszczony na wolność za kaucją. W przygotowywanym procesie miał odpowiadać z wolnej stopy.

  • Po skazaniu go w procesie brzeskim przebywał w latach 1933-1939 na emigracji w Czechosłowacji. W marcu 1939 powrócił do kraju, we wrześniu 1939 uwięziony przez Niemców i nakłaniany do utworzenia rządu kolaboracyjnego, odrzucił propozycję. Zwolniony z więzienia w 1941, przebywał w areszcie domowym pod stałym nadzorem gestapo.

  • W roku 1945 powołano go na wiceprzewodniczącego Krajowej Rady Narodowej, nie podjął obowiązków. Nie skorzystał także z zaproszenia do wzięcia udziału w rozmowach moskiewskich w sprawie utworzenia Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej. Od sierpnia 1945 prezes PSL. Wincenty Witos zmarł o 6:30 w środę 31 października 1945 w Krakowie. Pochowany został w swoich rodzinnych Wierzchosławicach.

  • Jego młodszym bratem był działacz ruchu ludowego Andrzej Witos.

  • Autor wspomnień: Moje wspomnienia i Moja tułaczka.

  • Ostatnią Wigilię Bożego Narodzenia Witos spędził w Piotrkowie Trybunalskim przy Placu Czarnieckiego 8 u Franciszka Świerzyńskiego i jego rodziny.

  • Odznaczony w roku 1921 Orderem Orła Białego. Odznaczenie utracił w konsekwencji wyroku sądowego w procesie brzeskim. Zostało mu ono przywrócone w związku z amnestią, na mocy dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Władysława Raczkiewicza z dnia 31 października 1939 r.

        Dom Muzeum Wincentego Witosa

Sąsiadujące z Tarnowem Wierzchosławice to rodzinna wieś Wincentego Witosa /1874-1945/, jednego z przywódców ruchu ludowego i trzykrotnego premiera II Rzeczypospolitej. Jest w nich jego dom rodzinny - dziewiętnastowieczna chałupa, a także "nowy" dom, w którym kilkadziesiąt lat mieszkał i pracował, który od 1977 roku jest ośrodkiem poświęconego mu muzeum biograficznego - oddziału Muzeum Okręgowego w Tarnowie.

Dom swój Wincenty Witos zbudował w 1905 roku na gruncie posagowym żony, leżącym na północnym krańcu wsi, przy drodze do Radłowa. Niedługo potem wystawił przy nim budynki gospodarcze: stajnię, w której obecnie znajduje się stała ekspozycja historyczna i biuro muzeum, dużą stodołę, małą stodołę z ekspozycją sztandarów partii i organizacji chłopskich, a na koniec murowaną piwniczkę. Wszystkie te budynki wraz z domem mieszkalnym ustawione w czworobok wokół wewnętrznego podworca składają się na zagrodę zwaną przez mieszkańców Wierzchosławic "Witosówką".

Podczas trwania tzw. "procesu brzeskiego", który na przełomie 1931 i 1932 roku władze sanacyjne wytoczyły przywódcom opozycji parlamentarnej, do której Witos również się zaliczał, przepisał on całe gospodarstwo na jedyną córkę Julię. Ta zaś przekazała je swojej - Joannie Steindel, która, nie zrzekając się doń swoich praw majątkowych, przekazała je w użytkowanie powstającemu wówczas muzeum poświęconemu pamięci swego dziadka.
Muzeum biograficzne Wincentego Witosa w Wierzchosławicach utworzone zostało staraniem jego rodziny oraz działaczy ludowych - członków byłego PSL, Batalionów Chłopskich i ówczesnego ZSL, wśród których był także wieloletni współpracownik Witosa Stanisław Mierzwa. Najważniejsza część muzealnej ekspozycji znajduje się w domu mieszkalnym Prezesa. A jest w nim całe niemal jego wyposażenie z czasów Witosa: meble, sprzęty domowe i gospodarskie, naczynia, a nawet książki, wiele dokumentów, fotografii oraz związanych z nim pamiątek. Przetrwał tu także kompletnie umeblowany jego gabinet, w którym pracował i przyjmował swoich gości.

     Museum House of Wincenty Witos

        Biography of Wincenty Witos

Wincenty Witos (22 January 1874 - 31 October 1945) was a prominent member of the Polish People's Party (PSL) from 1895, and leader of its "Piast" faction from 1913. He was a member of parliament in the Galician Sejm from 1908-1914, and an envoy to Reichsrat in Vienna from 1911 to 1918. Witos was also a leader of Polish Liquidation Committee (Polish: Polska Komisja Likwidacyjna) in 1918, head of the Polskie Stronnictwo Ludowe Piast party, and member of parliament in the Polish Sejm from 1919-1920.

He served thrice as the premier of Poland, in 1920-1921, 1923 (Chjeno-Piast), and 1926.

In 1926 the third Witos government was overthrown by the May coup d'état led by Józef Piłsudski. Witos had been one of the leaders of the opposition to the Sanacja-government as head of Centrolew (1929-1930) and co-founded the Stronnictwo Ludowe. Having been imprisoned shortly thereafter and for a time living in exile in Czechoslovakia from 1933, he returned to Poland in 1939 only to be imprisoned again by the invading Germans.

In ill health by 1945, he became one of vice-chairmen of the State National Council (Polish: Krajowa Rada Narodowa) after World War II

        Museum House of Wincenty Witos

Wooden manor houses in the Tarnów region are precious architectural monuments as well as teachers and witnesses of polish history.

House of Wincenty Witos in Wierzchosławice, a place of annual pilgrimages of people from all over Poland, was converted into a museum of three time Polish Prime Minister, creator of the first folk university. Till this day, almost all of the equipment and original furnishings of the house, which was a witness to the birth and death of one of the greatest polish leaders, survived.


        Diaporama - Galeria zdięć - Slide Show


Diaporama - Galeria zdięć - Slide Show


     Reflexion sur la violence en Pologne au XIXe siècle : Savoir tuer pour l'honneur !

Devenue périphérie d'Empires, "la Pologne a-t-elle perdu le XIXe siècle sous l'angle de la civilisation moderne ?". En dépit de la connotation évolutionniste d'une telle question, les historiens en débattent périodiquement. La socialisation politique des masses, l'apprentissage de la démocratie permettant l'intégration de la protestation dans un jeu politique institutionnalisé devront attendre le XXe siècle. Tout au long du XIXe siècle le recours à la violence reste fréquent.

Glorifiées par le romantisme, les insurrections contre un ordre politique dépourvu de légitimité culturelle étaient réprimées dans le sang, tout comme le furent les protestations ouvrières, souvent proches de l'émeute (par exemple Lodz 1892), au tournant du siècle.

Par ailleurs, les normes coutumières perpétuaient l'injonction "d'avoir le courage de tuer un homme lorsque celui-ci porte atteinte à l'honneur". La noblesse polonaise dans l'empire russe sera politiquement décapitée mais l'image des campagnes polonaises, où sévissent au XIXe et au début du XXe siècle alcoolisme et criminalité, indique une tendance au maintien d'une violence rurale qui paraît parfois d'une banalité étonnante. "Jamais une noce ne pouvait se dérouler sans bagarre", raconte un violoniste de la fin du XIXe siècle.

Dans ses mémoires, le grand leader du parti paysan P.S.L., W. Witos (1874-1945), rapporte que "les bagarres entre valets de ferme des différents villages étaient à l'ordre du jour. Celles-ci étaient inévitables dans les fêtes, les noces, et surtout à l'auberge. Elles mettaient aux prises deux individus, (...) ou bien revêtaient un caractère de masse, lorsqu'à la bagarre se joignaient les amis des parties en présence. Très souvent certains villages faisaient de véritables expéditions guerrières contre les villages voisins. Une bataille perdue ou gagnée fournissait toujours la raison d'une nouvelle guerre, qui durait des années".

 
     

Return - Go Home